kejsare (język szwedzki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) cesarz[1]
odmiana:
(1.1) en kejsare, kejsaren, kejsare, kejsarna
przykłady:
(1.1) Kejsaren var nöjd med sina nya kläder.Cesarz był zadowolony ze swoich nowych szat.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kejsarsnitt
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kejsardöme, kejsarinna
przym. kejsarlig
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 238, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.