kamienować

kamienować (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany

(1.1) uśmiercać poprzez obrzucenie kamieniami[1]
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kamieniarz mos, kamieniowanie n, kamienowanie n, kamień mrz, kamyk mrz, ukamienowanie n
przym. kamienisty, kamienny
czas. ukamienować
związki frazeologiczne:
etymologia:
od prasł. *kamenovati[2][3], od prasł. *kamy[3]kamień
por. chorw. kamenovati, czes. kamenovat, ros. каменовать, serb. каменовати, słc. kameňovať, słń. kamenovati i ukr. каменувати
uwagi:
Niepoprawne są formy „kamionować” i „kamieniować[4][3].
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: ukamienować
źródła:
  1.   Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Этимологический словарь славянских языков, red. O. Trubaczow, A. Żurawlоw, t. IX, s. 133, Moskwa, 1974-.
  3. 3,0 3,1 3,2   Porada „kukurydzany i kamienować” w: Poradnia językowa PWN.
  4. Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Warszawa, Polskie Wydawnictwo Naukowe, 1980, ISBN 83-01-03811-X.