kaleczyć

kaleczyć (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. skaleczyć)

(1.1) uszkadzać ciało, zwykle czymś ostrym
(1.2) pot. robić coś nieudolnie

czasownik zwrotny niedokonany kaleczyć się (dk. skaleczyć się)

(2.1) uszkadzać swoje ciało (zwykle czymś ostrym); ulegać obrażeniom zadanym przez siebie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ranić, kiereszować
(1.2) niszczyć, psuć
(2.1) ranić się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kalectwo n, kaleka m/ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: