kłusownik (1.1)
wymowa:
IPA[kwuˈsɔvʲɲik], AS[ku̯usovʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) łow. człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) przestępca, myśliwy
hiponimy:
(1.1) wnykarz
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kłusownictwo n, kłusowanie n
forma żeńska kłusowniczka ż
czas. kłusować ndk.
przym. kłusowniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. kłusować < daw. pol. kłósować → 'zrywać (ścinać) ukradkiem kłosy na cudzym polu'[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Porada „kłusować” w: Poradnia językowa PWN.