kæbe (język duński)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) anat. szczęka
odmiana:
(1.1) en kæbe, kæben, kæber, kæberne
przykłady:
(1.1) Kæben kan brække ved et fald, hvor hagen rammer jorden.Szczęka może się złamać przy upadku, gdy broda uderza o ziemię.
składnia:
kolokacje:
(1.1) overkæbeunderkæbe
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: części ciała w języku duńskim
źródła: