Podobna pisownia Podobna pisownia: jać

jąć (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[jɔ̇̃ɲʨ̑], AS[i ̯o̊̃ńć], zjawiska fonetyczne: podw. art.nazal.asynch. ą 
znaczenia:

czasownik quasi-przechodni[1] dokonany (ndk. brak)

(1.1) przest. lub książk. zacząć[2]
(1.2) przest. wziąć, chwycić

czasownik quasi-przechodni[1] dokonany jąć się (ndk. brak)

(2.1) przest. zacząć coś robić[3]
odmiana:
(1) [4][5] koniugacja Xc
przykłady:
(1.1) Jął po niebie harce zwodzić[6]
(1.2) Niemiec, Moskal nie osiędzie, gdy jąwszy pałasza, hasłem wszystkich zgoda będzie i ojczyzna nasza.[7]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zacząć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jeniec mos, jęcie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
od prasł. *jęti → jąć (1.2), chwycić, złapać[8]
(1.2) źródłosłów dla pol. jeniec → jęty w niewolę
uwagi:
obecnie używany jest tylko w czasie przeszłym i bezokoliczniku
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.
  2.   Hasło jąć w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3.   Hasło jąć się w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4.   Hasło Jąć w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II, Warszawa 1900–1927, s. 149.
  5.   Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  6. Daniel Naborowski: Do jednej o Kupidynie
  7. Józef Wybicki: Hymn Polski, wersja pierwotna
  8.   Porada „rękojeść” w: Poradnia językowa PWN.