interwenient (język polski)

edytuj
wymowa:
IPA[ˌĩntɛrˈvɛ̃ɲɛ̃nt], AS[ĩntervńẽnt], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. osoba, która interweniuje
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) interwenient uboczny
synonimy:
(1.1) interwent
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. interwencja ż, interwent m, interwencjonizm m, interweniowanie n
forma żeńska interwenientka ż
czas. interweniować ndk.
przym. interwencyjny, interwencjonistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Intervenient[1] < łac. interventio
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.