interrompre

interrompre (język francuski)Edytuj

wymowa:
IPA/ɛ̃.tɛ.ʁɔ̃pʁ/ ?/i
?/i ?/i ?/i ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) przerwać[1] (spowodować przerwę w ciągłości)
(1.2) przeszkadzać[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Cette allée est interrompue par un fossé qui la traverse.Ta ścieżka jest przerwana przez rów, który biegnie przez nią.
(1.2) On a interrompu l'orateur au milieu de son discours.Mówcy przeszkodzono w połowie przemówienia.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. interruption, interrupteur, interruptrice
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Jolanta Sikora Penazzi, Krystyna Sieroszewska, Popularny słownik francusko-polski polsko-francuski, Wiedza Powszechna, Warszawa 2010, ISBN 978-83-214-1462-1, s. 351.

interrompre (język kataloński)Edytuj

wymowa:
or. IPA[in.təˈrom.pɾə]
occ. IPA[in.teˈrom.pɾe]
znaczenia:

czasownik

(1.1) przerywać
odmiana:
(1.1) koniugacja combatre
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. interrupció ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: