indywidualizować

indywidualizować (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) dokonywać indywidualizacji

czasownik zwrotny niedokonany indywidualizować się (dk. brak)

(2.1) dokonywać indywidualizacji wobec własnej osoby
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
(2.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Wymienne obudowy, przednia oraz tylna, pozwalają Ci w pełni indywidualizować swój telefon.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) odgraniczać, odróżniać, przeciwstawiać
(2.1) odgraniczać się, odróżniać się, przeciwstawiać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. indywidualizm m, indywidualista m, indywidualistka ż, indywiduum n, indywidualizacja ż, indywidualizowanie n, indywidualność ż
czas. odindywidualizować dk., odindywidualizowywać ndk.
przym. indywidualny, indywidualistyczny
przysł. indywidualnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. reklamy telekomunikacyjne, 2000 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.