hauen (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈhaʊ̯ən]
?/i
znaczenia:

czasownik nieregularny

(1.1) pot. bić, uderzać, uderzyć
odmiana:
(1.1)[1] hau|en, haute (oder hieb), gehauen; regional: gehaut (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Hauen n, Hau m, Haue ż, Hauerei ż, Hauer m, Hauerin ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Aneks:Język niemiecki - wykaz czasowników mocnych i nieregularnych
(1.1) zobacz też: hauenabhauenanhauenaufhauenaushauenbehauendurchhaueneinhauenentzweihauenherrunterhauenhinhauenkaputthauenloshauenniederhauenumhauenverhauenweghauenzerhauenzuhauenzusammenhauen
źródła: