harmider (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hałas w połączeniu z zamieszaniem
(1.2) daw. jarmark[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) narobić harmidru / robić harmider
synonimy:
(1.1) gwar, hałas, larum, mętlik, rwetes, tumult, wrzawa, zamieszanie, zgiełk
(1.2) daw. kiermider[1]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) ros. < tatar. < prawdop. pers. ɣarmīdan → kłócić się, sprzeczać się, gniewać się, ryczeć[2]
(1.1) Mniej prawdop. są hipotezy, że wyraz pochodzi od niem. hernieder[3] lub od nazwy miejscowości Haramideres[4].
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: jarmark
źródła:
  1. 1,0 1,1 Mikołaj Rudnicki, Brak granicy między tzw. „dźwiękonaśladowczością” z zapożyczeniem (dokończenie), „Język Polski i Poradnik Językowy” nr 3/1916, s. 91.
  2. Jan Rozwadowski, Z dziejów polskich wyrazów i zwrotów, „Język Polski” nr 4/1913, s. 107.
  3. Mikołaj Rudnicki, Brak granicy między tzw. „dźwiękonaśladowczością” z zapożyczeniem (dokończenie), „Język Polski i Poradnik Językowy” nr 3/1916, s. 93.
  4. Mikołaj Rudnicki, Brak granicy między tzw. „dźwiękonaśladowczością” z zapożyczeniem (dokończenie), „Język Polski i Poradnik Językowy” nr 3/1916, s. 94.