Podobna pisownia Podobna pisownia: guslagu̇sła

gusła (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈɡuswa], AS[gusu̯a] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) obrzędy towarzyszące praktykom magicznym[1][2]
(1.2) przesądy, zabobony[2]
odmiana:
(1.1-2) blp,
przykłady:
(1.1) Nasze zwyczaje noworoczne wywodzą się więc bądź ze słowiańskich kultów agrarnych, bądź też ze zwyczajów rzymskich połączonych z gusłami uprawianymi niegdyś wszędzie dla zapewnienia sobie szczęścia i bogactwa.[3]
(1.1) (…) bo to jest stolica heretyków ze wszystkiej Żmudzi, którzy tu pod osłoną Radziwiłłów bezpiecznie swoje gusła i praktyki zabobonne odprawiają[4].
(1.2) Różnego rodzaju przesądy, gusła i zabobony trwają w naszej kulturze od wieków[5].
(1.2) [...] lubo mam za bajki i gusła, że Polacy wierzyli mocno, między hajdamakami wielu się znajdowało charakterników, których się kule nie imały[6].
składnia:
kolokacje:
(1.1) czynić gusła
(1.1-2) wierzyć w gusła
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. guślarz m, guślarka ż, guślarstwo n
przym. guślarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
w potocznym języku gusła często utożsamiane są z samymi czarami, zaklęciami
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło gusła w: Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. II, Państwowe Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1958–1969, s. 1368.
  2. 2,0 2,1 Hasło gusła w: Inny słownik języka polskiego, red. Mirosław Bańko, t. 1, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7, s. 493.
  3. z Internetu
  4. Henryk Sienkiewicz, Potop, 1886
  5. z Internetu
  6. Jędrzej Kitowicz, Opis obyczajów za panowania Augusta III — O wojnie z hajdamakami, 1840