granatkastare

granatkastare (język szwedzki)Edytuj

 
granatkastare (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) wojsk. granatnik[1]
odmiana:
en granatkastare, granatkastar(e)n, granatkastare, granatkastarna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
granat (granat) + kastare (ktoś/coś, kto/co rzuca)
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 174.