gościniec

gościniec (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ɡɔɕˈʨ̑ĩɲɛʦ̑], AS[gośćĩńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) szeroka droga
(1.2) gastr. zajazd, pensjonat[1], karczma[2]
(1.3) przest. podarunek z podróży
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Gościńcem maszerowali żołnierze.
(1.2) Zatrzymałam się w gościńcu „Petronelka”.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gość m, gościna ż, gościnność ż, ugaszczanie n
czas. gościć ndk., ugaszczać ndk., ugościć dk.
przym. gościnny
przysł. gościnnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.2) czes. hostinec[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło gościniec w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 255.