gazeciarz

gazeciarz (język polski)Edytuj

 
gazeciarz (1.1)
wymowa:
IPA[ɡaˈzɛʨ̑aʃ], AS[gazećaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hand. człowiek, który sprzedaje lub dostarcza gazety
(1.2) daw. dziennikarz, reporter[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gazeciarstwo n, gazeta ż, gazetka ż, gazecisko n, gazecidło n, gazetówka ż
forma żeńska gazeciarka ż
przym. gazeciarski, gazetowy, gazeciany
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. gazeta + -arz
(1.2) pol. gazeta + -arzkalka z franc. journaliste < franc. journal + -iste[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Violetta Machnicka, Uwagi o słownictwie „Kronik” Bolesława Prusa, „Acta Universitatis Lodziensis”, „Folia Linguistica” 39/1999, s. 57.