gaśnica (język polski)Edytuj

 
gaśnica (1.1)
wymowa:
IPA[ɡaɕˈɲiʦ̑a], AS[gaśńica], zjawiska fonetyczne: zmięk. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. przenośny przyrząd do gaszenia pożaru; zob. też gaśnica w Wikipedii
(1.2) więz. nos[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ogień można zagasić gaśnicą lub zdusić kocem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) gaśnica samochodowa / pianowa / śniegowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gaśnicowy m, gaszenie n
czas. gasić ndk.
przym. gaszący, gaśniczy, gaśnicowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: nos
źródła:
  1. Danuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa technicznego. Determinologizacja wyrazów z leksyki specjalnej, „Poradnik Językowy” nr 3/1979, s. 131.