fisharmonia

fisharmonia (język polski)Edytuj

 
fisharmonia (1.1)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. instrument muzyczny z grupy instrumentów dętych klawiszowych; zob. też fisharmonia w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Potrafię grać na pianinie, to pewnie dałabym radę nauczyć się grać na fisharmonii.
(1.1) Pułkownik Stark postawił lampę na fisharmonii, stojącej przy drzwiach[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) grać na fisharmonii
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. fisharmonika < niem. Physharmonika[2] < gr. physân (→ nadymać) + harmonía[3]
mniej prawdopodobne, że wyraz trafił do polszczyzny za pośrednictwem francuskim lub angielskim[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Arthur Conan Doyle, Odcięty palec, w: Szerlok Holmes i jego przygody, wyd. Jan Fiszer, Warszawa 1907–1908, tłum. nieznany.
  2. 2,0 2,1 Eugeniusz Słuszkiewicz, Notatki etymologiczne, „Poradnik Językowy” nr 5/1954, s. 34.
  3. Eugeniusz Słuszkiewicz, Notatki etymologiczne, „Poradnik Językowy” nr 5/1954, s. 35.