finalista

finalista (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌfʲĩnaˈlʲista], AS[fʹĩnalʹista], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. uczestnik finału w zawodach sportowych lub konkursie
(1.2) filoz. zwolennik finalizmu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) rzecz. finał
forma żeńska finalistka ż
przym. finałowy, finalny
(1.2) rzecz. finalizm m
przym. finalistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) por. półfinalista, ćwierćfinalista
tłumaczenia:
źródła:

finalista (język baskijski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) finalista[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. final
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

finalista (język czeski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) finalista
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma żeńska finalistka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

finalista (język słowacki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) finalista[1][2]
(1.2) filoz. finalista[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. finále n, finalizácia ż, finalita ż, finalizmus m
forma żeńska finalistka ż
czas. finalizovať ndk.
przym. finálový, finálny, finalistický, finalizačný
przysł. finálne
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło finalista w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.
  2. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 181, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.