fælde (język duński)Edytuj

wymowa:
IPA/ˈfɛ.lə/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) pułapka, zasadzka

czasownik

(2.1) ściąć, ścinać
(2.2) linieć, wylinieć
(2.3) ronić, uronić
odmiana:
przykłady:
(1.1) Min kærestes farbror fangede seksogtyve alliker i fælden.Stryj mojej dziewczyny złapał w pułapkę dwadzieścia sześć kawek.
składnia:
kolokacje:
(1.1) lægge / sætte fælde → zastawić pułapkę
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
st.nord. fella
uwagi:
źródła: