exclusif (język francuski)Edytuj

wymowa:
IPA/ɛks.kly.zif/
?/i ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wyłączny[1]
odmiana:
(1.1) lp exclusif m, exclusive ż; lm exclusifs m, exclusives ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. exclusion, exclusivité
czas. exclure
przysł. exclusivement
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jolanta Sikora Penazzi, Krystyna Sieroszewska, Popularny słownik francusko-polski polsko-francuski, Wiedza Powszechna, Warszawa 2010, ISBN 978-83-214-1462-1, s. 268.