ewent (język polski)Edytuj

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˈɛvɛ̃nt], AS[evẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) daw. następstwo, wynik, skutek[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. eventus[1]
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1   Hasło ewent w: Elektroniczny słownik języka polskiego XVII i XVIII wieku, red. Włodzimierz Gruszczyński, Warszawa, Instytut Języka Polskiego PAN.

ewent (brithenig)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wydarzenie, zdarzenie
(1.2) wydarzenie, spotkanie, okazja
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: