dywanik (język polski)Edytuj

 
dywanik (1.1)
wymowa:
IPA[dɨˈvãɲik], AS[dyvãńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: dywan
(1.2) mały kawałek dywanu, najczęściej do położenia w łazience lub obok łóżka
(1.3) bud. górna, ścieralna warstwa drogi asfaltowej, wykonana z asfaltobetonu lub smołobetonu
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.2) To był taki prosty dywanik, mama uszyła go z kawałków (…)[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dywan m
przym. dywanowy
związki frazeologiczne:
pójść na dywanikwylądować na dywanikuwezwać na dywanik
etymologia:
(1.1-3) pol. dywan + -ik
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: dywan
źródła:
  1. Bolesław Prus: Emancypantki