dwulatek (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[dvuˈlatɛk], AS[dvulatek] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) chłopiec w wieku dwóch lat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zwierzę mające dwa lata
(2.2) rzecz lub roślina mające dwa lata

rzeczownik, forma fleksyjna

(3.1) D. lm od dwulatka
odmiana:
(1.1)
(2.1-2)
przykłady:
(1.1) W żłobku utworzono dodatkową grupę dla dwulatków.
(1.1) Niektórzy dwulatkowie nie potrafią jeszcze sikać do nocnika.
(1.1) Niektóre dwulatki w naszym żłobku strasznie płaczą.
(2.1) W stajni było pięć koni, w tym dwa dwulatki.
(2.2) Kupiłem samochód. To dwulatek, ale wygląda jak prosto spod igły.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bilans dwulatka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dwulatka ż
przym. dwuletni
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
słowo dwulatek jest w znaczeniu (2.2) używane w celach ekspresywnych lub ożywiających
tłumaczenia:
źródła: