durnica (język polski)Edytuj

 
durnica (1.1)
wymowa:
IPA[durʲˈɲiʦ̑a], AS[durʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. lud. zob. łochynia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nazbierała kosz grzybów i piekiełko durnicy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zob. łochynia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dureń, durnota
przym. durny, durnowaty
czas. zdurnieć
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od odurzających właściwości za Czernica, gogodze i durnica!
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Owoce
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: łochynia
źródła: