drumla (język polski)Edytuj

 
dwie drumle (1.1) – dźwięk?/i
wymowa:
IPA[ˈdrũmla], AS[drũmla], zjawiska fonetyczne: nazal.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki; zob. też drumla w Wikipedii
(1.2) daw. reg. (Kresy) obraź. głupia kobieta[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Wyszedł z drumli głos cudny, rozbrzmiały echa, i zaraz w zaroślach odezwały się drozdy, zięby, sikorki, piegże i inne drobne ptactwo, jakby ukryta kapela, co tylko znaku czeka[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) grać na drumli
synonimy:
(1.1) harfa żydowska
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Trommel[3]
(1.2) ukr.[4]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Tadeusz Lehr, O mowie Polaków w Galicji wschodniej, „Język Polski” nr 2–3/1914, s. 49.
  2. Maria Konopnicka, O krasnoludkach i o sierotce Marysi.
  3.   Hasło drumla w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Tadeusz Lehr, O mowie Polaków w Galicji wschodniej, „Język Polski” nr 2–3/1914, s. 48.