drabina (język polski)Edytuj

 
drabina (1.1)
wymowa:
IPA[draˈbʲĩna], AS[drabʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów; zob. też drabina w Wikipedii
(1.2) bok wozu drabiniastego[1]
(1.3) przen. struktura, układ o charakterze hierarchicznym
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Podczas wymieniania przepalonej żarówki woźna spadła z drabiny.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wchodzić po drabinie
(1.3) drabina społeczna / służbowawspinać się po drabinie
synonimy:
(1.1) reg. pozn. drabka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. drabiniak m, drabiny nmos
zdrobn. drabinka ż
przym. drabinowy, drabinkowy, drabiniasty
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) prasł. drabь → 'prymitywna drabina' z przyrostkiem „-ina”[2]
(1.2) od tego, że boki wozu przypominają ułożoną poziomo drabinę (1.1)
(1.3) od tego, że poszczególne szczeble położone jeden nad drugim kojarzą się z hierarchicznością
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło drabina w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło drabina w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.