dokuczanie

dokuczanie (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌdɔkuˈʧ̑ãɲɛ], AS[dokučãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wyrządzanie przykrości komuś
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) drażnienie, denerwowanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dokuczenie n, dokuczliwość ż, dokucznik m, dokuczliwiec m
czas. dokuczać ndk., dokuczyć dk.
przym. dokuczliwy, dokuczny
przysł. dokuczliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: