dobrotliwie (język polski) edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

przysłówek

(1.1) na sposób dobrotliwy
odmiana:
(1.1) dobrotliwie; st. wyższy dobrotliwiej; st. najwyższy najdobrotliwiej
przykłady:
(1.1) Ludwik panował dobrotliwie dwadzieścia lat.
składnia:
kolokacje:
(1.1) uśmiechać się / pomrukiwać / spoglądać dobrotliwie
synonimy:
(1.1) dobrodusznie, łagodnie, łaskawie, miłosiernie, miłościwie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dobrotliwość ż
przym. dobrotliwy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dobrotliwy + -e
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: