dialektyk

dialektyk (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) filoz. zwolennik teorii filozoficznej, która za nadrzędne prawo uznaje rozwój przez przeciwieństwa[1]
(1.2) ktoś, kto umiejętnie posługuje się rozumowaniem, w którym wyciąga się wnioski ze sprzeczności[1]
(1.3) pot. ktoś biegły w dyskusji
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dialektyka ż
przym. dialektyczny
przysł. dialektycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Radosław Pawelec Młodzieżowy słownik wyrazów obcych i trudnych, Wydawnictwo Wilga, Warszawa 2003, ISBN 83-7156-981-5, s. 160