cytryn (język polski)Edytuj

 
cytryn (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʦ̑ɨtrɨ̃n], AS[cytrỹn], zjawiska fonetyczne: nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miner. odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kwarc żółty
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cytryna ż, cytrynka ż, cytrynek m, cytrynian m, cytrynówka ż
przym. cytrynowy
przysł. cytrynowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

cytryn (język wilamowski)Edytuj

 
cytryn (1.1)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cytryna[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. citrȫn
zobacz też: Indeks:Wilamowski - Owoce
źródła:
  1.   Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, s. 94, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930‒1936.