congiuntura

congiuntura (język włoski)Edytuj

wymowa:
IPA/koŋ.ʤun.'tu.ra/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) połączenie, złączenie
(1.2) okoliczność, sytuacja, okazja
(1.3) ekon. koniunktura
odmiana:
(1.1-3) lp congiuntura; lm congiunture
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.3) alta / bassa congiunturadobra / zła koniunktura
synonimy:
(1.1) giuntura, connessione, attaccatura
(1.2) occasione, circostanza, situazione, caso, contingenza, frangente, momento, opportunità
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. congiungimento, congiunta ż, congiuntiva ż, congiuntivite ż, congiuntivo m, congiunto m, congiunzione ż
czas. congiungere, congiungersi
przym. congiuntivale, congiuntivo, congiunto, congiunturale
przysł. congiuntamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. congiungere
uwagi:
źródła: