cielesny (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ʨ̑ɛˈlɛsnɨ], AS[ćelesny], zjawiska fonetyczne: zmięk. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dotyczący ciała i cielesności
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ale mu powiem: święty Pietruńku! zaklinam cię na ucho Malchusowe, nie czyńże mi wstrętu, boć to poganie tak mi popsowali szatki cielesne[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) kara cielesnakontakt cielesny
synonimy:
(1.1) fizyczny
antonimy:
(1.1) duchowy, intelektualny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł. cieleśnie
rzecz. ciało n, cielesność ż, ucieleśnienie n, cielesieństwo n, cielsko n
czas. ucieleśniać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
czes.[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. H. Sienkiewicz, Ogniem i mieczem, tom I
  2. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 136.