ciągnąć za język

ciągnąć za język (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʥ̑ za‿ˈjɛ̃w̃zɨk], ASõŋgnõńʒ́ za‿i ̯ũ̯zyk], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ą asynch. ę udźw. międzywyr.zestr. akc.
znaczenia:

fraza czasownikowa niedokonana

(1.1) usiłować dowiedzieć się czegoś od kogoś, wypytywać kogoś
odmiana:
(1.1) zob. ciągnąć, „za język” nieodm.
przykłady:
(1.1) Gdy wraca z podróży, zawsze trzeba go ciągnąć za język, żeby coś opowiedział.
(1.1) Zdenerwował mnie, ale nie ciągnąłem go za język. Nie chciałem słuchać wyjaśnień.
składnia:
(1.1) ciągnąć + B. (kogoś) + za językciągnąć za język + B. (kogoś)
kolokacje:
synonimy:
(1.1) brać na spytki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła: