chleb świętojański

chleb świętojański (język polski)Edytuj

 
chleb świętojański (1.1)
 
chleb świętojański (1.2)
wymowa:
IPA[ˈxlɛpʲ ˌɕfʲjɛ̃ntɔˈjä̃j̃sʲci], AS[χlepʹ śfʹi ̯ntoi ̯ä̃ĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.wygł.podw. art.nazal.asynch. ę rozs. artyk.zmięk. międzywyr.akc. pob.i → j  ?/i
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. Ceratonia siliqua[1], śródziemnomorskie drzewo o błyszczących, twardych liściach i jadalnych strąkach; zob. też chleb świętojański w Wikipedii
(1.2) spoż. jadalne podsuszone strąki z chleba świętojańskiego (1.1)[2]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Mówiono, czarnucha przywieziono wprost z Afryki, gdzie się urodził w okolicy pełnej świętojańskiego chleba, wśród krokodylów i orangutanów, papug i pieprzojadów[3].
(1.2) Byłem tylim knotem, kiedy u pana kupowało się chleb świętojański, cukier lodowaty i lukrecję w patykach[4].
składnia:
kolokacje:
(1.1) mączka chleba świętojańskiego
synonimy:
(1.1) szarańczyn strąkowy, chleb św. Jana, karob
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. chleb św. Jana
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „Ceratonia siliqua” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. Małgorzata Szubert, Leksykon rzeczy minionych i przemijających, Muza, Warszawa 2004, ISBN 83-7319-486-X, s. 43.
  3. Stefan Żeromski: O pewnym wielkim panu i jego małym murzynku
  4. Stefan Żeromski, Promień, Warszawa 1930, rozdz. II.