charyzma (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[xaˈrɨzma], AS[χaryzma] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie; zob. też charyzma w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Andrzej wykazuje się niebywałą charyzmą.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. charyzmat mrz, charyzmatyczka ż
przym. charyzmatyczny
przysł. charyzmatycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. charisma < gr. χάρισμα (charisma)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: