charłak (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek schorzały, mizernie wyglądający
(1.2) człowiek bez środków do życia, biedak
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Zakonnica uwijała się przy charłakach, starając się ulżyć ich niedoli.
(1.2) W sieni stało jakiś dwóch charłaków, prosząc feldmarszałka o jałmużnę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) cherlak, cherlawiec, chory, słabeusz, wymoczek
(1.2) biedak
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. charłać ndk.
przym. charłacki
przysł. charłacko
rzecz. charłackość ż, charłactwo n, charłaczość ż, charłaczyna ż, charłanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. charłać + -ak
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: