chaotyczność

chaotyczność (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co chaotyczne; cecha tych, którzy chaotyczni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
(1.1) chaotyczność + D.
kolokacje:
(1.1) chaotyczność wypowiedzi / kompozycji
synonimy:
(1.1) bezładność, nieskładność
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) anarchiczność, nieplanowość, niespójność, niesystematyczność
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. chaos m
przym. chaotyczny
przysł. chaotycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. chaotyczny + -ość < pol. chaos < gr. χάος
uwagi:
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[1]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[2], Uniwersalny słownik języka polskiego[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej. Autorzy Wielkiego słownika języka polskiego, podając formy w liczbie mnogiej, umieścili dopisek: „zwykle lp”.[4]
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło chaotyczność w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2.   Hasło chaotyczność w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4.   Hasło chaotyczność w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.