cantante (język asturyjski)Edytuj

 
cantante (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wokalista
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) vocalista
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

cantante (język hiszpański)Edytuj

 
un cantante (1.1)
wymowa:
IPA[kan̦.ˈtan̦.te]
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) piosenkarz
(1.2) śpiewak

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) piosenkarka
(2.2) śpiewaczka

przymiotnik

(3.1) śpiewający
odmiana:
(1) (2) lm cantantes
(3) lp cantante m/ż; lm cantantes m/ż
przykłady:
(1.1) No conozco personalmente a ningún cantante español.Nie znam osobiście żadnego hiszpańskiego piosenkarza.
składnia:
kolokacje:
(1.2, 2.2) cantante de óperaśpiewak operowy / śpiewaczka operowa
synonimy:
(1.1) cantor, cantarín, cantaor
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. cantar
przym. cantarín
rzecz. cantor m, canto m, canción ż, cante m, cantada ż, cantador m, cantaor m, cantar m, cantata ż, cantautor m, cántico m, cántiga ż, cantiga ż
związki frazeologiczne:
(3.1) llevar la voz cantantegrać pierwsze skrzypce
etymologia:
daw. ims. czynny od hiszp. cantar
uwagi:
źródła:

cantante (język włoski)Edytuj

 
cantante (1.1)
wymowa:
IPA/kan.'tan.te/
?/i ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) śpiewający

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) śpiewak, wokalista, piosenkarz

rzeczownik, rodzaj żeński

(3.1) śpiewaczka, wokalistka, piosenkarka
odmiana:
(1.1) lp cantante m ż; lm cantanti m ż
(2.1) lp cantante; lm cantanti
(3.1) lp cantante; lm cantanti
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cantabile m, cantare m, cantata ż, cantatore m, cantatrice ż, canterino m, cantica ż, cantico m, cantilena ż, canto m, cantore m, cantoria ż, cantorino m, canzonaccia ż, canzonatore m, canzonatura ż, canzone ż, canzonella ż, canzonetta ż, canzonettista m ż, canzoniere m
czas. cantare, canterellare, canticchiare, canzonare
przym. cantabile, cantaiolo, cantatore, canterino, canzonatorio
przysł. canzonatoriamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. cantare
uwagi:
źródła: