całokształt

całokształt (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ʦ̑aˈwɔkʃtawt], AS[cau̯okštau̯t] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zorganizowana całość, rozważany w całości układ
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Henryk Sienkiewicz dostał Nobla za całokształt twórczości.
składnia:
(1.1) całokształt + D.
kolokacje:
(1.1) całokształt twórczości / działalności / stosunków
synonimy:
(1.1) całość, ogół, system
antonimy:
(1.1) fragment, część
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. cały + kształt
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: