butonierka

butonierka (język polski)Edytuj

 
butonierka (1.1)
wymowa:
AS[butońerka], AS[butõńerka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kraw. niewielki otwór na guzik w lewej klapie marynarki lub żakietu na wysokości obojczyka[1]; obecnie często fabrycznie zaszyty[2]; zob. też butonierka w Wikipedii
(1.2) kraw. niewielka, płytka kieszeń, umieszczona na wysokości piersi w marynarce lub żakiecie[1]
(1.3) daw. niewielki flakonik na kwiaty, który przypinano do sukni balowej[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) W dzisiejszych czasach butonierka nie pełni tej samej roli, co kiedyś.
(1.2) A w butonierkę wetknij sobie ozdobną chusteczkę.
(1.3) Dawniej kobiety nosiły butonierki przy eleganckich sukniach.
składnia:
kolokacje:
(1.1-3) kwiat/kwiatek w butonierce
(1.2) (ozdobna) chustka/chusteczka do butonierki
synonimy:
(1.2) brustasza[3]
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) dziurka, otwór
(1.2) kieszeń, kieszonka
(1.3) flakon, flakonik
hiponimy:
holonimy:
(1.1) marynarka, żakiet
(1.2) marynarka, żakiet
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. butoniera ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. butoniera < franc. boutonnière[4] + pol. -ka; por. ang. button
uwagi:
(1.1) nie mylić z: brustaszą, poszetką
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 Słownik języka polskiego PWN; dostęp: 8 września 2018.
  2. Czym jest butonierka? Poradnik gentlemana, 4gentleman.pl; dostęp: 8 września 2018.
  3. Por. Maciej Malinowski, Brustasza, poszetka, Obcy język polski; dostęp: 8 września 2018.
  4. Encyklopedia PWN; dostęp: 8 września 2018