buractwo (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pogard. osoby zachowujące się prostacko
(1.2) pogard. prostackie zachowanie
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Wcale nie chodzi o jakichś troglodytów, dresiarzy czy karki. Współczesne buraki salonowe. Buractwo nie jest zatem postchamskie, lecz raczej postinteligenckie. Współczesne buractwo jest uznawane za nowy rodzaj posłannictwa.[1]
(1.1) Jak zobaczyłam Aśkę z tym dupkiem, od razu wiedziałam, że będzie jakieś sito. On miał buractwo wypisane na twarzy, pajac jeden.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wiocha, wsiowi, wsioki, buraki, chamstwo
(1.2) chamstwo, obciach, siara, prostactwo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. burak m
przym. buracki, buraczany, buraczkowy, burakowaty
przysł. buracko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ewydanie.wprost.pl, nr 28/1383 2009
  2. Krzysztof Bizio, Lament i inne sztuki, s. 32