buntowanie

buntowanie (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od buntować
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) niebuntowanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bunt m, buntowniczość ż, buntownictwo n, buntownik m, buntowniczka ż
czas. buntować ndk., zbuntować dk.
przym. buntowniczy, buntowny
przysł. buntowniczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. buntować + -anie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: