bulwersować

bulwersować (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌbulvɛrˈsɔvaʨ̑], AS[bulversovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ?/i
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) oburzać, poruszać, wywoływać złość, niesmak

czasownik zwrotny niedokonany bulwersować się

(2.1) oburzać się, odczuwać złość, niesmak
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
(2.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Jednak kilka z nich do dzisiaj bulwersuje opinię publiczną i jest tematem wielu plotek i domysłów[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) oburzać, poruszać, podniecać, zdumiewać, zaskakiwać, złościć, wkurzać, szokować, denerwować, irytować
(2.1) oburzać się, zżymać się, denerwować się, złościć się, wkurzać się, irytować się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. zbulwersować
rzecz. bulwersowanie n, bulwersacja
przym. bulwersujący
przysł. bulwersująco
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. bouleverser[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jurek Jurecki, Ewa Zych, Nie ma zbrodni doskonałej..., „Tygodnik Podhalański”, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2.   Hasło bulwersować w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.