bucić się

bucić się (język polski)Edytuj

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˈbuʨ̑iʨ̑‿ɕɛ], AS[bućić‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk.denazal.zestr. akc.
znaczenia:

czasownik

(1.1) st.pol. pysznić się[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. buta
przym. butny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
zobacz listę tłumaczeń w haśle: pysznić się
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 327.