brutkan (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw. (Warmia) narzeczony, pan młody[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. forma żeńska brutka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Bräutigam[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: narzeczony, pan młody
źródła:
  1. 1,0 1,1 Wanda Pomianowska, Uwagi o „gadce” warmijskiej, „Poradnik Językowy” nr 3/1950, s. 16.