borsuk (język polski)Edytuj

 
borsuk (1.2)
wymowa:
IPA[ˈbɔrsuk], AS[borsuk] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. Meles[1], rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych; zob. też borsuk w Wikipedii
(1.2) zool. zwierzę z rodzaju (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.3) książk. przen. człowiek ponury, skryty, lubiący samotność[2]
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Z sierści borsuka wyrabiano dawniej pędzle.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) jaźwiec
(2.1) dzik, samotnik, odludek, pustelnik
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) rodzaj
(1.2) drapieżnik, ssak
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. borsuczę n, borsukowatość ż
zdrobn. borsuczek m
forma żeńska borsuczyca ż
przym. borsukowy, borsuczy, borsukowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
ukr. борсук[3] < tur. porsuk[4]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło Meles w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2.   Hasło borsuk w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4.   Hasło borsuk w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.

borsuk (język słowacki)Edytuj

 
borsuk (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) zool. borsuk[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) jazvec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. borsučí
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło borsuk w: Krátky slovník slovenského jazyka, J. Kačala – M. Pisárčiková – M. Považaj (red.), Bratysława, Veda, 2004, ISBN 80-224-0750-X.