bornholmski

bornholmski (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odnoszący się do Bornholmu

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) jęz. dialekt języka duńskiego używany na Bornholmie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Robert wydał szereg wierszy o idyllicznych bornholmskich krajobrazach.
(2.1) Jan mówi tylko po bornholmsku.
składnia:
kolokacje:
(1.1) Cieśnina BornholmskaGłębia BornholmskaRynna BornholmskaBasen Bornholmski
(2.1) mówić / mawiać / rozmawiać / gadać / dukać / pisać / pisywać / czytać po bornholmsku
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Bornholm m, Bornholmczyk mos, Bornholmka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: