bezkrytyczny

bezkrytyczny (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌbɛskrɨˈtɨʧ̑nɨ], AS[beskrytyčny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.akc. pob. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pozbawiony krytyki, całkowicie coś akceptujący bez słowa sprzeciwu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) bezkrytyczny zachwyt
synonimy:
(1.1) łatwowierny, naiwny, ufny, prostoduszny
antonimy:
(1.1) krytyczny, sceptyczny, podejrzliwy
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) bałwochwalczy, dogmatyczny, fanatyczny, pochlebczy, zaślepiony, zapatrzony[1]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bezkrytyczność ż, bezkrytycyzm m
przysł. bezkrytycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.