betteln (język niemiecki)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈbɛtl̩n] IPA[ˈbɛtl̩tə] IPA[ɡəˈbɛtl̩t]
?/i
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) żebrać
odmiana:
(1.1)[1] bettel|n (bettelt), bettelte, gebettelt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Betteln n, Bettelei ż, Bettel m, Gebettel n, Bettler m, Bettlerin ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: bettelnabbettelnanbettelnausbettelndurchbettelneinbettelnerbetteln
źródła: