berlinka (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[bɛrˈlʲĩnka], AS[berlʹĩnka], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk-  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mieszkanka Berlina[1]
(1.2) żegl. nieduży, kryty, żaglowy statek rzeczny, używany do przewożenia towarów; transportowa duża łódź żaglowa; zob. też berlinka (statek) w Wikipedii
(1.3) hist. podróżny resorowany pojazd konny z krytym, oszklonym nadwoziem i czterema lub dwoma miejscami siedzącymi[2]
(1.4) hist. rodzaj tramwaju z końca XIX wieku
(1.5) numizm. pruska moneta srebrna, wybijana także z polskim stemplem[2]
(1.6) gastr. rodzaj wędliny w postaci cienkiej kiełbaski, odmiana parówki
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) berlinianka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Berlin mrz, berlinianka ż
forma męska berlińczyk mos
przym. berliński
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi piszemy małą literą[3].
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: berlińczyk
źródła:
  1. Hasło Berlin w: Jan Grzenia, Słownik nazw własnych, s. 102, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, ISBN 83-01-13710-X.
  2. 2,0 2,1 Słownik wyrazów obcych PWN, Warszawa 1991, s. 106
  3.   Hasło Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.